Joanna Krajewska, współtwórczyni miejsca o pięknej nazwie „Dialogi i Zmysły” jest wybitną analityczką transakcyjną, a prywatnie bardzo bliską mi osobą. Nigdy na swoje warsztaty nie zaprasza przypadkowych osób. Każde wydarzenie – zorganizowane przez nią – to uczta intelektualna, relacyjna, emocjonalna i estetyczna. Tak było również i na tym warsztacie. Nie da się go całego opisać słowami, ale wyjmę Wam z niego kilka ważnych myśli.
- Skrypt życiowy to nieświadomy plan życia, zawierający uczucia, na które mamy przyzwolenie i które blokujemy. To że czujemy lub nie czujemy pewnych doznań wewnętrznych, wpływa na nasze przekonania o sobie, innych, świecie, naszej pracy. Żyjemy nasze życie często w klamrze naszego skryptu, nawet nie podejrzewając, że może ono być o czymś więcej.
- Nie ma nic złego w tym, że mamy skrypt. W skrypcie zawarte są też zasoby (wiedza o tym, jak funkcjonował nasz świat). Ważne jednak, by rozpoznać, uznać i poszerzyć nieco opcje, jakie nam on narzuca.
- Skrypt ma potencjał do stałego ewoluowania.
- To jak wyglądało nasze pierwsze 19 lat życia będzie wpływało na wszystko, co wydarzy się później. Fazy tych pierwszych 19 lat (ich utknięcia, deficyty i zasoby) będą powtarzane wielokrotnie (jeśli nie uznamy tego, co się w tych fazach dla nas wydarzyło i nie zdecydujemy się zaopiekować deficytów z tych faz).
- Każde wchodzenie w nową sytuację wymaga umoszczenia się w niej (strefy buforowej).
- Ważne pytanie dla terapeuty (i nie tylko): „W jakiej fazie rozwoju emocjonalnego ta osoba nie została wystarczająco wsparta?”
- „Czy ta osoba miała możliwość spokojnego wzrastania, czy ktoś jej wzrost próbował przyspieszać lub opóźnić?”
- „Czy ta osoba miała sposobność doświadczenia, że jej działania niosą za sobą konsekwencje w świecie wewnętrznym, zewnętrznym i społecznym?”
- „Czy osoba była wspierana w eksperymentowania i/lub ponoszeniu porażek?”
- „Czy ta osoba mogła być porównywana do innych bez osądzania jej?”
- „Czy ta osoba pozwoliła sobie zweryfikować, czy wartości jej domu rodzinnego pasują do jej życia?”
- „Czy miała okazję pożegnać coś zanim rozpoczęła coś nowego?”
- Tożsamość rodzi się w ograniczeniach.
- Gdy dana społeczność ma zakaz na kontakt z duchowością, wchodzi nadmiernie w kontakt z akademickością.
